ang hindi magmahal sa saring wika ay mabaho pa sa hayop at malansang isda.
wikang pambansa ating kailangan upang tayo ay mag kalntindihan
Ang Wikang Filipino ay ang Wikang Pambansa.
Ang pangulong Manuel L. Quezon ang itinuturing na "Ama ng Wikang Pambansa" sa Pilipinas. Siya ang nagtatag ng Surian ng Wikang Pambansa noong 1937 at nagpatupad ng mga hakbang upang itaguyod ang wikang Filipino bilang pambansang wika. Sa kanyang talumpati noong 1939, inilarawan niya ang kahalagahan ng pagkakaroon ng isang wikang pambansa na magsasama-sama sa mga Pilipino.
Ang wikang Filipino ay itinuturing na Wikang Pambansa dahil ito ang opisyal na wika na ginagamit sa pakikipagkomunikasyon at pagpapahayag ng kultura, identidad, at mga saloobin ng mga Pilipino. Ito ay binuo mula sa iba't ibang wika sa Pilipinas, na naglalayong isama ang mga elemento ng iba’t ibang rehiyon. Bilang Wikang Pambansa, ang Filipino ay nagsisilbing tulay sa pagkakaisa ng mga mamamayan, at nagbibigay-diin sa pagkakaintindihan at pakikipag-ugnayan sa kabila ng pagkakaiba-iba ng mga wika at dialekto sa bansa.
magsaliksik ng mga teorya hinggil sa pinagmulan ng mga pilipino
Ayon sa Konstitusyon ng Pilipinas: Ang wikang pambansa ng Pilipinas ay Filipino. Samantalang nililinang, ito ay dapat payabungin at pagyamanin pa salig sa umiiral na wika sa Pilipinas at sa iba pang mga wika. Alinsunod sa tadhana ng batas at sang-ayon sa nararapat na maaaring ipasya ng Kongreso, dapat magsagawa ng mga hakbangin ang Pamahalaan upang ibunsod at puspusang itaguyod ang paggamit ng Filipino bilang medium ng opisyal na komunikasyon at bilang wika ng pagtuturo sa sistemang pang-edukasyon. Ukol sa layunin ng komunikasyon at pagtuturo, ang mga wikang opisyal ng Pilipinas ay Filipino at, hangga't walang ibang itinatadhana ang batas, Ingles. Ang mga wikang panrehiyon ay pantulong na mga wikang opisyal sa mga rehiyon at magsisilbi na pantulong na mga wikang panturo roon. Dapat itaguyod ng kusa at opsyonal ang Kastila at Arabic. Ang Konstitusyong ito ay dapat ipahayag sa Filipino at Ingles, at dapat isalin sa mga pangunahing wikang panrehiyon, Arabic, at Kastila. Dapat magtatag ng Kongreso ng isang komisyon ng wikang Pambansa na binubuo ng mga kinatawan ng iba't ibang mga rehiyon at mga disiplina na magsasagawa, maguugnay at magtataguyod ng mga pananaliksik sa Filipino at iba pang mga wika para sa kanilang pagpapaunlad, pagpapalaganap, at pagpapanatili.
Ang mga miyembro ng Surian ng Wikang Pambansa ay nagtakda ng ilang pamantayan sa pagpili ng wikang pambansa, kabilang ang: pagiging malawak na ginagamit ng mga tao, pagkakaroon ng mayamang panitikan, at kakayahang maging daluyan ng mga ideya at kaalaman. Isinasaalang-alang din nila ang kasaysayan at kultura ng bansa, pati na rin ang kakayahang umangkop sa mga pagbabago sa lipunan. Ang mga ito ay naglalayong tiyakin na ang napiling wika ay magiging simbolo ng pagkakaisa at pambansang pagkakakilanlan.
Ang Kautusang Pangkagawaran Blg. 22 ng 1978 ay nagtatakda ng mga patakaran sa pagtuturo ng wikang pambansa, ang Filipino, sa mga paaralan sa Pilipinas. Layunin nitong palakasin ang paggamit at pag-unawa sa wikang pambansa upang higit na mapalaganap ang pagkakaisa at pagkakaintindihan sa bansa. Sa ilalim ng kautusang ito, itinataguyod ang mga kinakailangang kurikulum at mga materyales na nakatuon sa Filipino sa lahat ng antas ng edukasyon. Ito ay bahagi ng pagsisikap ng gobyerno na itaguyod ang pambansang identidad at kultura.
Ang wikang Filipino ay nagsimula bilang isang pagsasama-sama ng iba't ibang wika at diyalekto sa Pilipinas, na naapektuhan ng mga banyagang mananakop tulad ng mga Kastila, Amerikano, at Hapones. Sa pamamagitan ng mga kolonyal na proseso, ang Tagalog ang itinuturing na batayan ng wikang pambansa at noong 1937, ito ay opisyal na itinaguyod bilang "Wikang Pambansa" ng mga lider ng bansa. Ang mga pagbabago at pag-unlad ng wika ay patuloy na naganap sa paglipas ng panahon, kasabay ng pag-unlad ng kultura at lipunan ng mga Pilipino.
Ang unang katawagan sa wikang pambansa ng Pilipinas ay "Wikang Pambansa" na itinaguyod sa ilalim ng Batas Komonwelt Blg. 184 noong 1936. Sa simula, ang Tagalog ang napiling batayan para sa wikang pambansa, na naging opisyal na wika ng bansa sa ilalim ng Batas Komonwelt Blg. 570 noong 1940. Ang layunin nito ay upang magkaroon ng iisang wika na magsisilbing pagkakaisa ng mga Pilipino mula sa iba't ibang rehiyon.
Ang wikang Filipino ay naging wikang pambansa ng Pilipinas noong 1987 sa ilalim ng bagong Saligang Batas. Sa Artikulo XIV, Seksyon 6 ng nasabing Konstitusyon, itinakda na ang Filipino ang magiging batayan ng pambansang wika. Ang Filipino ay nakabatay sa Tagalog at may mga salin mula sa iba pang wika sa bansa.
anu-ano ang mga kasabihan tungkol sa edukasyon