Ang linyang ito ay mula sa tula ni Jose Rizal na "Sa Aking Mga Kabata," kung saan ipinapahayag ang halaga ng sariling wika at kultura. Ang di pagmamahal sa sariling wika ay nagpapakita ng kawalang-pahalaga sa identidad at pagkakakilanlan ng isang tao. Sa paghahambing sa hayop at malansang isda, nilalarawan ang mababang antas ng pag-unawa at paggalang sa sariling pinagmulang kultura. Ang mensahe ay nagsusulong ng pagmamalaki sa sariling wika bilang mahalagang bahagi ng pagkatao.
The following quotations are attributed to Jose Rizal:"The youth is the hope of the Fatherland.""Ang Hindi magmahal sa kanyang salita, mahigit sa hayop at malansang isda" from his poem "Sa Aking Mga Kabata.""The pen is mightier than the sword," was his explanation for his aversion to a bloody revolution."Mi ultimo Adios" he said this before he was shot (meaning: The last goodbye)
Actually sdhfdhf sdfjaslkdfhas;lkh fkjfh;as jkdfhfsksdhf dsfhaskjdfh kds is the correct answer
ANG HINDI MAGMAHAL SA SARILING WIKA AY MAS MABAHO PA SA MALANSANG ISDAThe statement/expression ANG HINDI MAGMAHAL SA SARILING WIKA AY MAS MABAHO PA SA MALANSANG ISDA is not by the Filipinos' "Father of National Language" , former President Quezon. it was actually from a poem written by the Philippine's national hero Dr. Jose Rizal.Sa Aking Mga KabataGat Jose P. RizalKapagka ang baya'y sadyang umiibigSa kanyang salitang kaloob ng langit,Sanglang kalayaan nasa ring masapitKatulad ng ibong nasa himpapawid.Pagka't ang salita'y isang kahatulanSa bayan, sa nayo't mga kaharian,At ang isang Tao'y katulad, kabagayNg alin mang likha noong kalayaan.Ang Hindi magmahal sa kanyang salitaMahigit sa hayop at malansang isda,Kaya ang marapat pagyamaning kusaNa tulad sa inang tunay na nagpala.Ang wikang Tagalog tulad din sa LatinSa Ingles, Kastila at salitang anghel,Sapagka't ang Poong maalam tuminginAng siyang naggawad, nagbigay sa atin.Ang salita nati'y huwad din sa ibaNa may alfabeto at sariling letra,Na kaya nawala'y dinatnan ng sigwaAng lunday sa lawa noong dakong una..
Bago mamatay si Charles Darwin, iniulat na siya ay nagbigay ng mga salita ng pagsisisi sa kanyang mga huling sandali, na may kaugnayan sa kanyang pananampalataya. Sa kabila ng kanyang mga naunang paniniwala sa siyentipikong teorya ng ebolusyon, pinaniniwalaang nagtanong siya tungkol sa Diyos at ang kanyang pananampalataya. Gayunpaman, ang tiyak na mga salita na kanyang binitiwan ay hindi tiyak at may iba't ibang bersyon na naitala.
Sa Aking Mga KabataKapagka ang baya'y sadyang umiibigSa kanyang salitang kaloob ng langit,Sanglang kalayaan nasa ring masapitKatulad ng ibong nasa himpapawid.Pagka't ang salita'y isang kahatulanSa bayan, sa nayo't mga kaharian,At ang isang tao'y katulad, kabagayNg alin mang likha noong kalayaan.Ang Hindi magmahal sa kanyang salitaMahigit sa hayop at malansang isda,Kaya ang marapat pagyamaning kusaNa tulad sa inang tunay na nagpala.Ang wikang Tagalog tulad din sa LatinSa Ingles, Kastila at salitang anghel,Sapagka't ang Poong maalam tuminginAng siyang naggawad, nagbigay sa atin.Ang salita nati'y huwad din sa ibaNa may alfabeto at sariling letra,Na kaya nawala'y dinatnan ng sigwaAng lunday sa lawa noong dakong una.
Sa aking kabata ni Jose Rizal (Tula)
Ipinakilala niya ang kanyang sarili sa mga prayle at iba pang tauhan sa pamamagitan ng pagpapahayag ng kanyang mga layunin at paniniwala. Minsan, ginamit niya ang kanyang kaalaman at kakayahan upang ipakita ang kanyang kredibilidad. Sa kanyang pakikipag-ugnayan, pinahalagahan niya ang pakikipag-usap nang may respeto at pag-unawa sa kanilang mga pananaw. Ang kanyang mga aksyon at salita ay nagbigay-diin sa kanyang intensyon na makipagtulungan at makipag-ugnayan nang mabuti.
Ang mga simbolismong salita para sa ina ay kadalasang naglalarawan ng pagmamahal, sakripisyo, at pag-aaruga. Halimbawa, ang "ilaw" ay sumasagisag sa gabay at liwanag na kanyang ibinibigay sa pamilya. Ang "bituin" naman ay kumakatawan sa pag-asa at inspirasyon na dala ng kanyang presensya. Samantalang ang "palad" ay nagpapakita ng kanyang mga pagsusumikap at pag-aalaga sa mga anak.
Sa Aking Mga Kabata - Jose P. RizalKapagka ang baya'y sadyang umiibigSa kanyang salitang kaloob ng langit,Sanglang kalayaan nasa ring masapitKatulad ng ibong nasa himpapawid.Pagka't ang salita'y isang kahatulanSa bayan, sa nayo't mga kaharian,At ang isang tao'y katulad, kabagayNg alin mang likha noong kalayaan.Ang Hindi magmahal sa kanyang salitaMahigit sa hayop at malansang isda,Kaya ang marapat pagyamaning kusaNa tulad sa inang tunay na nagpala.Ang wikang Tagalog tulad din sa LatinSa Ingles, Kastila at salitang anghel,Sapagka't ang Poong maalam tuminginAng siyang naggawad, nagbigay sa atin.Ang salita nati'y huwad din sa ibaNa may alfabeto at sariling letra,Na kaya nawala'y dinatnan ng sigwaAng lunday sa lawa noong dakong una.Research by:Germar Estoquemr.gerest@yahoo.com
Sa Aking Mga Kababatani José RizalKapagka ang baya'y sadyang umiibigSa kanyang salitang kaloob ng langit,Sanglang kalayaan nasa ring masapitKatulad ng ibong nasa himpapawid.Pagka't ang salita'y isang kahatulanSa bayan, sa nayo't mga kaharian,At ang isang tao'y katulad, kabagayNg alin mang likha noong kalayaan.Ang Hindi magmahal sa kanyang salitaMahigit sa hayop at malansang isda,Kaya ang marapat pagyamaning kusaNa tulad sa inang tunay na nagpala.Ang wikang Tagalog tulad din sa LatinSa Ingles, Kastila at salitang anghel,Sapagka't ang Poong maalam tuminginAng siyang naggawad, nagbigay sa atin.Ang salita nati'y huwad din sa ibaNa may alfabeto at sariling letra,Na kaya nawala'y dinatnan ng sigwaAng lunday sa lawa noong dakong una.
tambalang salita ay dalawang salita na pinagdugtoong upang makabuo ng bagong salita
Ang kulay asul ng kanyang mata ay sumasalamin sa lalim ng kanyang damdamin at pag-iisip. Para itong kalangitan na puno ng mga pangarap at pag-asa, nagpapahayag ng kanyang likas na kabutihan at pag-unawa. Ang bawat tingin niya ay tila may kwento, na nag-uudyok sa mga tao na lumapit at makilala siya ng mas mabuti. Sa ganitong paraan, ang kanyang mata ay nagiging salamin ng kanyang pagkatao.