answersLogoWhite

0

What is kaldero?

Updated: 12/4/2022
User Avatar

Wiki User

12y ago

Want this question answered?

Be notified when an answer is posted

Add your answer:

Earn +20 pts
Q: What is kaldero?
Write your answer...
Submit
Still have questions?
magnify glass
imp
Related questions

What is the English word for the tagalog word kaldero?

pot


What is the hottest natural thing?

Answer: the hottest natural things the KALDERO Answer: I believe that would be a hypernova - a special kind of supernova.


What is the meaning of casserole in Tagalog?

The Tagalog word for casserole is "kaldero." It refers to a large cooking pot or a deep dish used for cooking and serving various dishes.


Uri ng panulaan noong panahon ng mga ninuno?

ano ang onang pangulo nang pilipinas


Mabisang gamot sa buni?

ang pinaka mabisang gamot sa "BUNI" ay limang daliri na matatalas ang kuko. kamutin ng kamutin hanggang makati! kung hindi talaga maalis sa kamot! magpakulo ka ng 2 litrong mantika saka ibuhos sa parte ng katawan na may "BUNI" Gamot din nga pala ang kumukulong mantika sa matinding "UBO" " SA MGA INA NA MERONG ANAK NA MAY "UBO" PAINUMIN NG KUMUKULONG MANTIKA! TANGGAL ANG UBO PATAY PATI BATA!


Ano ang kahalagahan na paggamit ng mga kasangkapang metal?

Libu-libong taon na ang nakalilipas, gumamit ang mga tao ng mga bato, at mga buto mula sa mga hayop upang gumawa ng mga kagamitan at mga sandata. Ngunit ang mga materyal na ito ay hindi masyadong mahusay; Sinira nila dahil hindi sila masyadong malakas. Mga 4,500 taon na ang nakalipas, natuklasan ng mga tao ang tanso at iba pang mga metal. Ang mga metal ay kapaki-pakinabang dahil malakas ang mga ito at tumagal sila ng mahabang panahon. Di-nagtagal, ang mga tao ay gumagawa ng mga kaldero sa pagluluto at iba't ibang uri ng mga armas mula sa metal (hindi lamang tanso, ngunit iba pang mga uri ng mga metal). Kaya, ang pagtuklas ng metal ay napakahalaga sa ating sibilisasyon.


Where is the setting the story about the feast of the dead by cevdet kudret?

Enero nagbago ang kulay ng hangin. Sa ilalim ng abuhin langit, ang mundo ang tila grimmer. Tao nagpunta lamang para sa trabaho. Ang kalye, lalo na sa likod kalye, ay madalas na stretched hubad at walang laman. Nagkaroon walang tao sa ilalim ng puno owk, sa ang mga courtyards ng mosques, sa ang fountains-ang spot ng katiwasayan at pagtitipon ng mga lugar para sa mga bata ng desyerto. Halos araw-araw ay mayroong isang tao na pumunta sa makuha ang mga araw na tubig. Isang batang lalaki na ay sa fountain para sa tubig na tanghali tumakbo pabalik sa kanyang kalye panting, at sinabi ang unang tao na siya nakita: "Dursun Agha ay patay!" Dursun Agha ay isang pamilyar na pigura ng kalye. Siya ay tungkol sa limampung; isang matatag na tao na may isang ikot itim na balbas. Siya ay ang carrier ng tubig, na halos ginawa sa parehong dulo matugunan, may isang asawa at dalawang bata sa isang maliit na, dalawang-palapag na bahay. Ang kanyang buong kabisera ay binubuo ng dalawang lata ng tubig at ng isang poste sa kanyang balikat ang bawat umaga, ng hooking ang mga lata sa pamamagitan ng kanilang pinangangasiwaan ang chains; set siya sa kanyang unang tawag, sa kanyang sariling kalye: "Tubig, tubig sa pangangailangan ng kahit sino?" Kanyang mababang matunog na tinig ay maaaring dalhin ang bilang malayo bilang lat bahay sa kalye. Yaong siya kailangan ng tubig ay tumawag sa likod, "Dursun Agha, isang biyahe," o dalawang biyahe, "o" tatlong biyahe "." Isang biyahe "ay nilalayong ng dalawang mga lata ng tubig. Pagkatapos Dursun Agha ay umakyat sa ang fountain sa burol, punan ang kanyang mga lata, at kaya ay pumunta sa at pabalik-balik, sa pagitan ng fountain at ang mga bahay, araw lahat katagal niya nakuha ng tatlong kurush para sa bawat biyahe; ang paraan na ito ng mga kita, ito ay naging imposible sa feed apat na mouths, ngunit salamat sa Diyos, para sa kanyang asawa Gulnaz ay tinatawag na sa, tatlo o apat na beses sa isang linggo, bilang isang charwoman. Sa loob ng limitadong pagkakataon ng kanyang trabaho, sinubukan niya upang matulungan ang kanyang asawa na kumita lamang ng isang maliit na bit mas, pagdaraya sa maliit na paraan na kalunus-lunos, hindi nakakapinsala at kahit walang sala-gamit ang isang maliit na etra tubig, lamang ng isang maaari o dalawa, upang ang kanyang asawa ay maaaring kumita ng ilang higit pa tatlong Kurush. Ngayon ang lahat ng ito ay biglang natapos. Ang dahilan ng kamatayan ng dursun Agha ay lalong madaling panahon natuklasan. Pagkatapos ha ay baluktot ang mga punung-puno na lata sa ang poste, siya ay na slipped habang sinusubukang upang tumayo sa yelo na ay hardened sa panahon ng gabi bago, yelo linisan mapaglalang bilang salamin sa tubig na patuloy na dripping sa paglipas ng ito. Hindi niya ang kanyang balanse layo dahil sa ang mabigat na load ng buong lata ng tubig, at siya ay pindutin ang kanyang ulo sa bato ang mangkok sa ilalim ng tap. Sino ang maaaring kailanman ay inaasahan sa kanya upang mamatay kaya biglang? Naghahanap sa Dursun Agha, maaari isa maaga isipin ang bato ng pagiging marupok at pagkuha ng saktan. Subalit siya? Sino ang maaaring naisip na maaaring siya bagsak ang kanyang bungo? Gayunpaman, kahit na kung ang isang tao ay tumingin matigas at matibay, maaari siya mamatay, tulad na ang lahat ng ang biglaang. Kapag Gulnaz narinig ang balita, siya froze. Maaaring ito ang kaparusahan ng kanyang maliit na trick, para sa kanyang mga pagdaraya? Hindi, naku hindi, ang Diyos ay hindi mai na malupit. Ito ay hindi maaaring maging ngunit isang aksidente. May mga saksi; slipped siya, Nahulog, at namatay. Sinuman ay maaaring mahulog na paraan at mamatay. Marahil sila ay maaaring, ngunit hindi bababa sa kanilang kaliwa ng isang bagay sa likod ng mga ito upang suportahan ang kanilang pamilya. Ang lahat ng mga estado na Dursun Agha ay iniwan ng dalawang lata at isang poste. Ano ang Gulnaz pagpunta sa ko ngayon? Inisip niya at naisip ngunit maaaring gumawa ng walang desisyon. Ay hindi ito madaling iwanang lahat ng nag-iisa sa dalawang bata, isang siyam na taon gulang at ang iba pang anim. Kung paano siya maaaring feed ang dalawang mouths na ito sa pamamagitan ng paghuhugas ng mga damit lamang dalawang beses o tatlong beses sa isang linggo? Siya remembered ang lahat ng tubig siya ay ginagamit upang malayang. Baka siya na lang pati na rin hindi nag-iisip ng tubig ngayon. Sa isang instant na ang lahat ay nagbago. Ngayon walang pagkakaiba sa pagitan ng paggamit ng magkano tubig at gamit ang maliit na. Kung maaari lamang siya makahanap ng isang paraan out at biglang maging isang bagay na sa galit-nagkaroon paglililo sa sa kinang, awayan sa kanyang daloy. Siya walang mas nais na makita o marinig ang mga ito. Kapag ang kamatayan ang nangyayari sa isang bahay, walang tingin ng pagluluto. Ang unang bagay na sambahayan ang kalimutan ang pagkain. Ito napupunta sa para sa 36, ​​o baka 48 na oras sa mga pinaka-ngunit sa lalong madaling panahon bilang ang gnawing isang ay nadama sa mga stomachs, o ng isang pagkawalang-sigla sa limbs, sabi ng ng isang tao sa bahay, "Halika, kailangan naming magkaroon ng pagkain," at samakatuwid, sa pagkain, nagsisimula ang balik sa dati kurso ng buhay. Ito ay isang modernong tradisyon para sa mga kapitbahay na magpadala ng pagkain, para sa isang araw o dalawa, sa mga nawalan bahay. Ang unang pagkain na dumating sa Gulnaz at ang kanyang mga anak mula sa puting bahay sa sulok. Raif Efendi, ang mga negosyante, nanirahan doon. Isa ay maaaring makita mula sa isang milya off na ito ay ang tahanan ng isang mayaman na tao. Sa tanghali sa araw pagkatapos Dursun namatay, ang dalaga mula sa puting bahay lumitaw sa isang malaking tray sa kanyang mga kamay sa gulnaz bahay at rang ang timbre. Sa tray ang pinggan ng mga bihon na luto sa sabaw ng manok, ang ilang karne na may isang mabuting sarsa, cheeses listahan, at sweets. Upang sabihin ang katotohanan, walang isa ay naisip ng pagkain sa araw na iyon; ngunit sa lalong madaling bilang pabalat ay lifted mula sa tray nagkaroon ng pagbibigay, isang pagpapahinga ng mga damdamin. Tahimik lahat sila natipon sa paligid ng talahanayan. Siguro ito ay dahil hindi sila ay may tulad ng mabuting bago. O siguro dahil sakit ay sharpened ang kanilang mga pandama, ngunit natagpuan nila ang lahat ng pagkain sa iba masarap. Nagkakaroon ng kinakain sabay, sila natagpuan natural sa umupo sa paligid ng talahanayan sa suppertime at masunod ang kanilang gutom sa mga tira ng kanilang tanghalian. Kapitbahay ibang kinuha pangangalaga ng pagkain para sa susunod na araw. Ito nagpunta para sa tatlo o apat na araw. Siyempre, wala ng ang mamaya na pagkain ay malasa o bilang mapagkaloob sa bilang trayful mula sa puting bahay, ngunit sila ay lahat ng mga mahusay na pakikitungo mas mahusay kaysa sa anumang na ay kailanman luto sa Gulnaz palayok. Kung ito ay lamang ipagpatuloy, Gulnaz at ang kanyang mga bata ay madaling na makitid ang isip ang kanilang kalungkutan sa dulo ng kanilang mga buhay, ngunit kapag ang mga trays tumigil pagdating sa at karbon na kung saan sila ay pagbili, pound ng pound, mula sa tindahan sa pangunahing kalye ay maaaring hindi ay bumili ng anumang higit pa, sila ay nagsimulang mapagtanto na ang kanilang kalungkutan ay intolerable. Ang unang araw ng pagkain tumigil pagdating sa, itinatago nila ang kanilang pag-asa hanggang katanghalian, tumakbo sa ang pinto sa ang tunog ng bawat yabag ng mga paa sa kalye sa labas, hoping upang makita ang isang malaking tray na may puting tela masakop ito ngunit sa halip Nakita nila ang mga tao lamang ang pagpunta tungkol sa kanilang pang-araw-araw na buhay, dumadaan lamang sa pamamagitan ng, ang kanilang mga walang laman kamay nakalawit sa dulo ng kanilang mga armas. Sila ay hindi talagang gutom para sa mga tungkol sa ng tatlo o apat na araw, hanggang sa ang kanilang mga Staples ay lahat ng ginagamit up. Sila tumakbo ng mantikilya, harina at patatas. Para sa mga susunod na ilang araw na sila kumain anumang nila natagpuan dito at doon sa bahay: dalawang mga sibuyas, isang sibuyas ng bawang, isang dakot ng tuyo beans Lima na natagpuan sa sulok o sa aparador. Sa wakas, may dumating isang araw kapag ang lahat ng mga kaldero, basket, bote, at mga kahon sa bahay ay walang laman. Sa araw na iyon, sa unang pagkakataon, nagpunta sila sa kama sa mga walang laman stomachs. Ang susunod na araw ay ang parehong. Sa huli hapon, sa maliit na batang lalaki na sinimulan ng iyak, "Ina, Masakit sa loob!" Kanyang ina sinabi "Maging ang mga anak ng pasyente, maging mahinahon lamang ng isang maliit, isang bagay na dapat mangyari!" Lahat ng mga ito nadama na ang kanilang mga tiyan ay shrunk sa laki ng kamao ng sanggol. Lahat ng mga ito nadama nahihilo kapag nakatayo up-ito ay isang pinakamahusay na kasinungalingan flat sa likod; pagkatapos mo nadama bilang kung pangangarap. Nakita nila ang lahat ng berdeng-at-pulang form fluttering sa harap ng kanilang mga mata; nagkaroon din pabanalin, echoing tunog sa kanilang mga tainga. Napansin nila ang kanilang mga tinig ay dahan-dahan sa pagkuha ng softer. Ang araw pagkatapos, Gulnaz nagkaroon ng isang panaginip: siguro nagkaroon ng isang tao sa kalye na kailangan ng isang charwoman. Hindi mo maaaring sabihin. Siguro siya ay makatanggap ng isang mensahe ng isang umaga: "sabihin Gulnaz sa dumating para sa labahan ngayon" oo, Gulnaz, na vowed hindi upang tumingin sa isang timba ng tubig muli, na ngayon ay pananabik para sa mga tawag na ito. Ngunit ang mga tao ng kalye naisip na ito ay walang pakundangan sa tumawag sa kanya para sa wok. "Mahina babae," lahat ng mga ito sinabi, kalungkutan ay dapat gnawing sa marinig puso ngayon. Siya ay walang hugis upang gawin ang mga labada, mahirap na bagay. "Umaga Na walang isa sa bahay naisip ng pagkuha ng up. Lahat sila ay nagkaroon ng visions ng pagkain. Ang maliit na batang lalaki talked paminsan-minsan." Ko makita ang tinapay. Tumingin, tumingin, Ina (paglagay out ang kanyang mga kamay bilang kung sa grab ito), tinapay-kung paano mahimulmol ito ay kaya-malambot-kaya mabuti inihurnong ... "Ang mas lumang mga batang lalaki Nakita sweets sa halip. Paano bobo siya ay, kung paano napaka bobo hindi na savored sa kanila kapag sila ay dumating sa trays-kung paano ugok na kinakain ang kanyang buong bahagi nang sabay-sabay, kapag sila ay ibinigay sa kanya Kung lamang siya nagkaroon sila minsan pa niya alam kung ano ang gusto niya gawin: gusto niya kumain sa kanila masyadong mabagal , savoring bawat katiting, isa-isa. Maglatag Gulnaz sa kanyang kama, nakikinig sa mga murmurs ng kanyang mga anak, masakit ang kanyang mga labi upang hindi umyak, ang mga luha na umaagos pababa ang kanyang mga templo mula sa ilalim ng kanyang mga malapit lids. Buhay sa labas ng nagpunta sa tulad ng dati. Maaaring siya sundin ang lahat na nangyari sa pamamagitan ng pakikinig lang-lahat ng buhay ng kalyeng ito kung saan siya ay nanirahan para sa maraming mga taon. Pinto A sarado. Ang maliit na batang lalaki sa susunod na pinto, Cevat, ay pagpunta sa paaralan; bangs palaging siya ang pinto. Kung ito ay ang lumang boy, Suleyman, gusto niya isara ang pinto malumanay; ang dalawang kapatid na lalaki ay iba sa nature.now isang taong may rayuma gulang na ginang ng bansa shuffling kanyang paa dahan-dahan. Iyon ay ang ina ng Salih, na gumagana sa isang barko bilang isang cabin boy. Siya ay pagpunta para sa shopping. Higit pang mga yabag ng mga paa. Oras na ito ito ay ang Tahsin Efendi, barbero, na nakatira sa pulang bahay sa dulo ng kalye. Siya laging maglakad sa pamamagitan ng sa oras na ito ng umaga upang buksan ang kanyang tindahan sa pangunahing kalye. Ang susunod na isa ay Hasan Bey, ang apong lalaki ng Idris Agha, ang mga taong nagtatrabaho nang hindi panay, siya ay isang klerk sa electric kumpanya. Siya ay ilipat ang layo mula sa kalye sa lalong madaling hahanap siya ng isang aral na babae at marries kanyang. Ito ay ang maestro, nureya Hanim pagkatapos may Feysullah Efendi, na gumagawa ng tsinelas. Pagkatapos Cemil Maging, ang maniningil ng buwis. At doon ay ang tinapay na tao, na laging tumitigil sa Rifky bey ng bahay. Siya ay dumating araw-araw, sa eksakto ang parehong oras. Ang malaking basket na nakatali sa magkabilang panig ng kabayo ay puno ng tinapay. Ang creaking ng basket ay maaaring narinig mula sa malayong lugar. Iyon ay ang mga mas lumang batang lalaki na unang narinig ang creaking ng basket at tumingin patungo sa kanyang kapatid. Ang batang lalaki narinig ito sa susunod. Siya, masyadong, nakabukas ang kanyang ulo sa kanyang kapatid na lalaki, ang kanilang mga mata matugunan. Ang mga mas bata isa murmured, "tinapay!" Tunog ay darating na malapit. Gulnaz nakuha ng dahan-dahan sa kuwarto ng ginaw at maglagay ng pambalot sa paligid ng kanyang upang pumunta out. Siya ay nagpasya na hiniling para sa dalawang loaves ng tinapay sa credit. Maaaring siya magbayad kapag nakakuha siya ng pera mula sa laundering. Ang kanyang kamay sa aldaba; naka-pause siya sa loob ng pinto. Ang kanyang buong pansin ay puro sa pakikinig. Ang papalapit na mga tunog ng hoofs durog ang kanyang tapang-durog at durog; wakas, kapag ang mga tunog ay ilang hakbang lamang ang layo, ang sapilitang kanyang upang ihagis buksan ang pinto. Gulnaz, sa mata lumalaking mas malaki, stared sa pagkain, ang biyaya, pagpasa sa pamamagitan ng. Ang mga parisukat na basket sa puting kabayo ay kaya malawak na sakop nila ang buong bahagi ng hayop, at sa gayon malalim na sila halos baliw sa lupa. Parehong basket ay buong sa ang labi. Ang tinapay ay ginawa ng purong puting harina. ang mga loaves sa lahat tila kaya sariwa at parang espongha; ito ay dapat na maging tulad ng isang kagalakan upang hawakan ang mga ito, bakit ang daliri ay i-bumaon sa kanilang soft texture. Isang maganda na isa sa ilong, pababa sa lalamunan. Gulnaz swallowed. Tulad ng siya ay tungkol sa upang buksan ang kanyang bibig at sabihin ng isang bagay upang ang tao ng tinapay, siya shout sa isang mataas na pitched na boses, "nakahihilo-yumapyap." Nawala siya ang lahat ng tapang kanya, hindi maaaring sabihin ng isang salita, at lamang stood doon frozen, nakapako sa basket brushing laban sa gawaing kahoy ng bahay, ngunit siya ay hindi maaaring palakihin ang kanyang kamay at dalhin ito. Kabayo walked dahan-dahan sa, waving ang kanyang mahabang puting buntot tulad ng panyo. "Paalam, Gulnaz! Paalam! Paalam!" Banging ang pinto, bumalik siya sa kuwarto, dared siya ang hindi upang tumingin sa mga mainit na mata ng mga lalaki, na ay naghihintay sana. Hindi siya maaaring makahanap ng isang lugar upang itago ang kanyang mga walang laman na mga kamay. Biglang, ito ay bilang kung siya ay nahihiya na magkaroon ng mga kamay pagkatapos ng lahat. Hindi ang isang salita ay sinabi sa kuwarto; ang mga lalaki lang nakabukas sa iba pang mga paraan; ang mas lumang batang lalaki sarado mga itinago mata upang hindi makita ang mga walang laman na mga kamay ng kanyang ina, ang kanyang kapatid na lalaki ay ang parehong. Ang kapaligiran sa loob ng silid ay nagiging tenser; katahimikan nadagdagan. Walang ginawa ang slightest kilusan isang oras kalahati o higit pa. Sa wakas, ito ay muli ang mga mas bata na batang lalaki na sinira ang katahimikan. Siya na tinatawag na out mula sa kanyang kama: "Ina! Ina!" "Oo, anak?" "Hindi ko tumayo ito anumang higit pa. May ay nangyayari sa aking insides." "Naku ang aking matamis na batang lalaki, ang aking maliit na batang lalaki. "Narito, sa aking mga tiyak na bagay ay gumagalaw" " "Ito ay mula sa gutom. Pakiramdam ko ay masyadong. Huwag mag-alala nito walang. Iyong bituka ay gumagalaw." "Ako namamatay, ako namamatay" Ang lumang boy binuksan ang kanyang mga mata at tumingin sa kanyang mga kapatid. Gulnaz ay tumingin sa ang pareho sa kanila. Ang maliit na batang lalaki ay tahimik. Ang kanyang mga mata hitsura mas, ang kanyang mga labi tuyo at puti, ang kanyang cheeks guwang; kanyang walang dugo balat kupas at naninilaw. Panghuli, Gulnaz beckoned sa mas lumang mga batang lalaki. Siya nakuha at parehong pakaliwa sa kuwarto. Sa Halfway sa pagitan ng dalawang rooms, siya whispered bilang kung natatakot ng pagiging overhead. "Kailangan naming pumunta sa Bodos, groser, kailangan naming hilingin para sa ilang mga bigas, harina at patatas" sabihin sa kanya kami magbabayad siya sa ilang araw. Ang mas lumang mga batang lalaki ay naabot na ninyo ang tindahan sa burol ng Cerrahpasha at nagpunta sa pamamagitan ng pinto sa kainitan ng tindahan, iniinitan sa pamamagitan ng isang malaking palayok sunog. Siya ipaalam sa iba ang kanyang tira, hoping upang makipag-usap sa groser sa privacy at tamasahin ang init ng kaunti na. Matapos ang lahat ay nawala, siya umalis sa kanyang lugar sa pamamagitan ng tabing apoy, iniutos ng kalahating kilong bigas, ng kalahating kilong ng mga patatas at isang kalahating kilong harina, ilagay ang kanyang mga kamay sa bulsa at bilang kung abot para sa kanyang pera, at pagkatapos ng pagpapanggap pakaliwa ito sa bahay, naghahanap nayayamot, siya sinabi, "naku ko iniwan ang pera sa bahay. Paano mo gusto na! gusto kong poot upang pumunta sa lahat ng paraan ng bahay sa malamig na ito at bumalik ito kapag dumating ako bukas". Bodos alam ang paglalalang ng laro lamang ng maayos. Naghahanap ng higit sa kanyang baso, sinabi niya "mo na maging kaya manipis. May na may pera sa bahay ay hindi upang makakuha ng manipis". Siya ilagay ang mga lalaki sunod sa isang gilid. "Una dalhin ang pera at pagkatapos mong gawin ito," Sinabi niya, "lahat ng mga karapatan", ang batang lalaki ang sinabi, napahiya upang makita ang kanyang kasinungalingan natagpuan out. "Kukunin ko dalhin ito" siya minadali. Pagkatapos ay iniwan ang batang lalaki ang, Bodos Agha lumipat sa kanyang asawa, na nakatulong sa kanya sa sa tindahan. "Mahina diwa", sinabi niya. "Pakiramdam ko ay paumanhin para sa kanila". Ano sa lupa sila nakatira sa mula ngayon, nagtataka ako? Kanyang asawa nodded. "Oo. Pakiramdam ko kaya paumanhin para sa kanila. Mahina diwa" batang lalaki ay paghahanap ng iciness na ng kalye mas intolerable kaysa sa nagkaroon siya bago siya pumasok sa tindahan. Sa sulok ng usok ay galing sa tsimenea ng puting bahay. Paano masaya kung saan ang mga tao na mahal dito! Hindi ito kahit na nangyari sa kanya upang maging naninibugho; siya ay may lamang ng paghanga para sa mga taong ito na fed sa kanya ang pinakamahusay na pagkain ng kanyang buhay. Batang lalaki ang walked papunta sa kanyang sariling bahay bilang mabilis na bilang ay maaaring siya, ang kanyang mga ngipin ay daldalan. Pagpasok sa kuwarto, sinabi niya wala sa kanyang ina at kapatid. Ang kanyang mga walang laman kamay rayos ng gulong para sa kanya. Bago ang kanilang mga pagtatanong mata, siya kinuha off ang kanyang damit at nagpunta sa kanyang kama, na ay hindi pa nawala sa lahat ng init nito; ngunit kapag siya rayos ng gulong, sinabi niya, "Ako malamig, ako malamig" na kumot ang rose at nahulog sa kanyang nanginginig katawan. Gulnaz nakasalansan sa kanya sa anumang maaaring siya mahanap at tumingin sa mga natatakot mata sa bundle na umaangat at bumabagsak sa ang lalaki ng katawan nanginginig. Ang nanginginig lasted para sa isang oras at kalahati o higit pa. Pagkatapos ay dumating ang lagnat at pagkahapo. Batang lalaki ang mag-ipon flat sa kanyang likod, stretched out, walang galaw, ang kanyang mga mata nakapako pabakante. Gulnaz lifted ang mga pabalat at trie Cool ang kanyang burn ng ulo sa kanyang malamig hands.The na babae paced sa pamamagitan ng bahay hanggang gabi, desperado. Hindi niya alam kung ano ang gagawin. Hindi siya maaaring tingin. Siya itinatago sa pagpunta sa kuwarto at muli, ang pagtingin sa mga walang laman, makintab mata sa mga pader, ceilings, ang kasangkapan. Biglang, napansin niya na siya ay hindi na gutom. Ito ay tulad ng pamamanhid mula sa sobrang init o malamig. Ang mga gilid at tips ng sa nerbiyos ay dapat blunted sa pamamagitan ng gutom. Ang araw ay lamang nawala pababa. Ang mga pabalat, kinuha off sa kama ang mainit na batang lalaki at nakasalansan sa sahig, ay sa isang bundle ng kadiliman. Naghahanap sa maliit na tumpok, siya ay nagkaroon ng isang biglaang nakapangangatwiran iisip; hindi ba kahit sino na magbigay ng ilang mga pera para sa lahat na? Siya remembered ang kapitbahay 'na talked ng junk store sa Grand palengke kung saan sila bumili ginagamit bagay-ngunit dapat ito ay sarado. Ngayon siya ay may sa maghintay hanggang sa umaga. Sa kapayapaan ng isip na siya ay may na natagpuan solusyon, ibinigay niya ang kanyang paglakad mula sa kuwarto sa kuwarto at SAT ng kama ng kanyang anak na lalaki. Lagnat ang batang lalaki nagpunta up. Babae Sab hindi gumagalaw, nakapako. Ang batang lalaki ay hindi maaaring matulog, mula sa gutom. Siya, masyadong, ay nanonood, ang kanyang mga mata bukas. Ang sakit boy moaned mabagal, tossed at nakabukas sa kanyang lagnat, paghahanap walang aliw. Kanyang cheeks ay nasusunog. Siya talked sa kahibangan, maayos ang kanyang mga mata sa isang lugar sa kisame, naghahanap, naghahanap, hindi na nakakakita. Malaki, fixed, malasalamin mata. Ang batang lalaki ay nanonood malapit sa kanya mula sa kanyang kama. Kapag ang mga maysakit na batang lalaki na nagsimula pakikipag-usap muli sa lagnat, ang batang lalaki Sab sa kanyang kama at sinabi, sa isang mababang, malambot na naririnig lamang sa kanyang ina, "Ina, ang aking kapatid na lalaki mamatay?" Babae shivered bilang kung baliw sa pamamagitan ng isang malamig na hangin sa kanyang balat. Tumingin siya sa kanyang anak na may takot ang mga mata. "Bakit mong hilingin na?" Batang lalaki ang naka-pause para sa isang minuto sa ilalim ng ang titig kanyang ina; siya leaned malapit sa kanyang tainga at sinabi mahina, sinusubukan mahirap na itago ang kanyang tinig mula sa kanyang kapatid na lalaki..