Ang pangunahing dahilan kung bakit kailangan ng bawat lipunan o bansa ang pamahalaan ay upang mapanatili ang kaayusan at kapayapaan. Ang pamahalaan ang namamahala sa mga batas at patakaran na nagbibigay proteksyon sa mga mamamayan at nagsisiguro na ang mga karapatan at tungkulin ng bawat isa ay naipatutupad. Bukod dito, ang pamahalaan ay responsable sa pag-unlad ng ekonomiya at pagbibigay ng mga serbisyong pampubliko na mahalaga sa kaginhawaan ng mga tao. Sa ganitong paraan, ang pamahalaan ay nagsisilbing tagapamagitan at tagapagtaguyod ng kapakanan ng buong komunidad.
Ang limang institusyon ng lipunan ay: pamilya, edukasyon, relihiyon, ekonomiya, at pamahalaan. Ang pamilya ang pangunahing yunit ng lipunan na nagtataguyod ng mga halaga at pag-uugali. Ang edukasyon ay nagbibigay ng kaalaman at kasanayan sa mga indibidwal. Ang relihiyon ay nag-aalok ng mga moral na gabay, habang ang ekonomiya at pamahalaan ay nag-aalaga sa mga pangangailangan ng lipunan at nagsasaayos ng mga patakaran.
Sangay ng lipunan . pamilya , paaralan , simbahan , pamahalaan , pagamutan/pamilihan , midya BY , edukasyon pagpapahalaga iii . ! (MHS)
Ang pangunahing layunin ng lipunang sibil ay ang magsulong ng participasyon ng mga mamamayan sa mga isyu ng lipunan at pamahalaan, upang mapanatili ang kanilang mga karapatan at interes. Ito ay naglalayong lumikha ng mas makatarungan at makatawid na lipunan sa pamamagitan ng mga organisasyon at samahan na nagtutulungan para sa kapakanan ng lahat. Bukod dito, ang lipunang sibil ay mahalaga sa pagbibigay ng boses sa mga marginalized at sa pagpapalakas ng demokratikong proseso.
Sa Pilipinas, ang mga uri ng pamahalaan ay ang demokratikong pamahalaan, kung saan ang kapangyarihan ay nagmumula sa mga mamamayan at isinasagawa sa pamamagitan ng halalan; at ang unitaryong pamahalaan, kung saan ang sentral na pamahalaan ang may pangunahing kapangyarihan at kontrol sa mga lokal na yunit. Bukod dito, mayroon ding mga anyo ng pamahalaan tulad ng federalism, na naglalayong magbigay ng mas malaking kapangyarihan sa mga rehiyon. Ang mga ito ay naglalarawan ng sistema ng pamamahala na ginagamit upang mapanatili ang kaayusan at serbisyo sa lipunan.
paniniwala/kaugalian, pamilya, pamahalaan, kaibigan, midya, parke, palengke, simbahan
Ang pamilya ay isang likas at natural na institusyon ng lipunan dahil ito ang pangunahing yunit na nag-uugnay sa mga indibidwal, nagbibigay ng suporta at pagmamahal. Sa pamilya, natututo ang mga bata ng mga pangunahing halaga, kultura, at asal na mahalaga sa kanilang pag-unlad. Bukod pa rito, ang pamilya ang nagiging unang guro at tagapagtanggol ng mga karapatan at kapakanan ng bawat kasapi. Sa kabuuan, ang pamilya ay nagsisilbing pundasyon ng lipunan na nag-uugnay at nagpapalakas sa mga ugnayan ng tao.
Ang iba't ibang sekto ng institusyong panlipunan ay kinabibilangan ng pamilya, relihiyon, edukasyon, ekonomiya, at pamahalaan. Ang pamilya ang pangunahing yunit ng lipunan na nag-uugnay sa mga tao, habang ang relihiyon naman ay nagbibigay ng moral na gabay at pagkakaisa. Ang edukasyon ay nagsisilbing batayan para sa kaalaman at kasanayan, habang ang ekonomiya ay tumutukoy sa produksyon at distribusyon ng yaman. Sa huli, ang pamahalaan ay nagtatakda ng mga batas at regulasyon para sa kaayusan ng lipunan.
mahrlika, timawa at alipin ;0 STUDY ALWAYS THESE LESSSONSSSq@
Ang pangunahing relihiyon ng Bhutan ay Buddhism, partikular ang Vajrayana Buddhism, na may malalim na impluwensya sa kultura at pamahalaan ng bansa. Ang relihiyong ito ay nakaugat sa kasaysayan ng Bhutan at itinuturing na mahalaga sa pagkakakilanlan ng mga Bhutanese. Bukod sa Buddhism, may mga maliit na komunidad ng Hinduismo at iba pang relihiyon, ngunit ang Buddhism ang nangingibabaw sa lipunan.
Ang lipunan ay kinakaharap ang mga suliranin tulad ng kahirapan, kawalan ng trabaho, kakulangan sa edukasyon, diskriminasyon, katiwalian, at pang-aabuso sa kapangyarihan. Mahalaga ang pagtutulungan at pagtutulungan ng mga mamamayan at pamahalaan upang malutas ang mga ito at mapabuti ang kalagayan ng lipunan.
Kakapusan Ng mga pinagkukunang yaman Ng lipunan at dumaraming mga pangangailangan at hilig pantao
Ang Taft Commission, na itinatag noong 1900, ay binubuo ng mga pangunahing lider na Amerikano na pinamunuan ni William Howard Taft. Kabilang sa mga miyembro nito sina Luke E. Wright, Henry C. Ide, at Bernard Moses. Ang layunin ng komisyon ay pamahalaan ang mga teritoryo ng Pilipinas matapos ang Digmaang Amerikano at Espanyol. Nagbigay ito ng mga rekomendasyon para sa pagpapaunlad ng pamahalaan at lipunan sa bansa.